ته دل یک دختر پیچیده

من به آقای تصادف بد کردم! اینو ته ته دلم میگه! آسه! در گوش من! بی وقفه! و من از پا درمیام! من به مردی که تمام سعیشو کرد که دستامو بگیره و پرواز را یادم بده ، و شکوه اوج گرفتو به من نشون بده به کسی که دختر بچه لجباز یکه تازی که منم را خواست بزرگ کنه بد کردم! به کسی که شبیه خودشه و حرفاش از ته دلشه ؛ به مردی که همیشه کنارم بود و هوامو داشت بد کردم! من انگار که یه آخوند دگم باشم رفتار کردم! من گند زدم! و به دوستیمون بد کردم ! تو این بک سال و چند ماه بهم کلی کتاب های خوب داد !  نوار موسیقی های خوبی واسم خرید! (هنوز تو کف رویای وصل سراج هستم! ) ترانه هایی را  خودش گلچین کرد حتی! جاهای بکری را نشونم داد! باهام هرجا که خواستم اومد! سوژه فکری بهم داد ! هرکار ازش خواستم کرد! همیشه همراهی کرد! تمام سعیشو واسه قشنگ تر کردن لحظه لحظه های من کرد! و من به تمام لحظه لحظه هاش بد کردم! به کسی که منو بهتر از همه شناخت بد کردم! و گند زدم به همه چیزهای خوب ! مردی که بهم یاد داد که زیبا زندگی کنم! و گفت همیشه به خودت عشق بورز! و گفت بهترین چیزا را برای خودت بخواه! و گفت از راه های قشنگ تر برو گیرم که یه کم دورتر! و هرچی دلت خواس انجام بده! و بیشتر بخند! و بیشتر عشق بورز! و پدرتو ببخش ! را بدجور به بازی گرفتم ! بازی که برنده نداشت! من به خالق اونهمه خاطره خوب ...خاطره خیلی خیلی خوب بد کردم! می گفت که از ته دلت بگو! گله هاتو بگو! بزار حل شه! تو خودت نزار بمونه...بگنده... گفت که دوست داشتن تو واسه من دلیل نداره که یه روز اگه اون دلیل نباشه دیگه دوست نداشته باشم! گفت تو عیب اینه که چیزا را با هم قاطی میکنی...و پیچیده میکنی! در لحظه باش! قول بده وقتی بی صاحب شدی  با من باشی..گفت من همسرجانتو دوست دارم! احترام زیادی واسش قایلم! من ترا حتی کنار اون دوست دارم! و این بد نیست! این خوبه! باهام نجنگ!وجدان درد نگیر! ما دوتا دوستیم! دوست باش! مثه باهمه!

و من اونو رنجوندم! و فکر کردم کاری کنم که دیگه نتونه منو دوست داشته باشه! و زخم هایی بزنم که دیگه  نزدیک من نشه! من باختم! من خیلی باختم.و خوبه که بد تموم شه این قصه...

من دوستیمونو از بین بردم! و تکیه گاهی که داشتم! و رفیقی که همیشه همه جا همه جور هوامو داشت...من یه استاد که درساشو زندگی کرده بود را از دست دادم! من یه رند مورد اعتماد را از دست دادم! من یک عالمه شادی و حمایت را از دست دادم !

من هیچوقت اینقدر تنها نبوده ام! 

» خودم میدونم که به آقای همسر هم بد کردم! به مردی که دوستش دارم.

عشق ریاضی ، هندسه مخصوصا ،و ادبیات بودم! کنکور دانشگاه صنعتی مهندسی برق قبول شدم! در حالی که تو اون چهار سال و چهار سال قبلش هیچی کتاب فنی نخریدم! و همش شعر بود! و عرفان! و روانشناسی! و غذای روح! و رمان! و فیلم! و فیلم نامه! خلاصه غیر از خودم همه بهم تبریک گفتند و میگن! که ای ول رتبه! با کلاس دانشگاه! بابا مهندس !

خودم دلم میخواس معلم شم! واسه با بچه ها بودنش! واسه اینکه همه کتاب هایی را که خوندم را باهاشون بخونم! واسه سه ماه تعطیلیش! واسه محیطش!  یا روانشناس باشم! گمونم خیلی موفق میشدم! من که شبانه روزی 20 ساعت دارم به مردم و پیچیده گیهاشون فکر میکنم! من که هی تز میدم! من که تو دفتر و خونه و خونواده همه میان حرفاشونو به من میگن! (یا خودم ته دلشونو یهو بهشون میگم! میگم راس گفتم یا نه؟ رذل هستم خوب! ) خوب اقلا برم تو همون کار! شاید کسی شدم! 

 امروز تصمیم گرفتم که حالا که تنهام و وقت دارم! واسه فوق روانشناسی بخونم! سال پیش هم همین تصمیم را داشتم اما همسر جان گفت خوشگله مدرک گرایی؟ تو میتونی بنویسی! بشین فکرهاتو بنویس! تحلیل هایی که میکنی! چه کاریه؟ راس می گفت! ولی من میخوام تو یه دفتر مشاوره بشینم و هی بشنوم! میخوام بتونم نظرسنجی کنم! میخوام بتونم تو پرورشگاه ها مدرسه ها زندان ها برم و بیام! من به اون مدرک احتیاج دارم! منم راس میگم خوب!

کسی میدونه مرجع های امتحان ارشد روانشناسی چیه؟ کسی میتونه کمکم کنه؟

شرح نوشتن داره!؟؟؟؟

گاهی ناگهان میبینم چقدر چه کارا کردم همینجور روی هوا! خارج از برنامه ! و این کارا عجب بی معنی اند! چقدر بچه بازی هستند! بعد یهو از خودم میپرسم من چجور جونوری هستم؟؟  چه مرگمه؟ کرم دارم؟ و از دست خودم و بد بودنهام های های گریه میکنم.

آقای تصادف دیروز از سفر آمد و هیچ تحویل نگرفت ...در واقع بیشتر از این نمیشه زسمی بود که هست...و من احساساتم ترکیبی از مگه چی شده؟ آن دعوا که معناش این نبود، لااقل معنیش اینقدر نبود؟ و دروغ بود همه حرفاش اگه نه طاقت سردی نداشت!  و خوشحالی بود...راس میگم! خوشحالی ! حالا خودم را یافتم که دیروز تا حالا ناگهان همینجور یک هویی برای آی دیم در یاهو عکس بی حجاب گذاشتم و مسخره تر اینکه تنها کسی که طبق setting  ها یی که کرده ام عکس منو میتونه ببینه  اونه ! از امروز عصر هم عکس زیری هرو گذاشتم (که خداییش عجب عکسیه!) تا از نگرانی پر پر بزند. همچین هم ندیدش میگیرم که اسن انگاری خودم قهر را شروع کردم. ( و جالبه که میتونم!)

با یکی از همکارهای شر روزگار که از اساس قاطی دارد ، امروز در دفاع از مسافری حسابی دعوا کرده ام! و شکایتش را به آقای رییس کرده ام! ( همسر جان و برخی اهالی دفتر توصیه داشتند که اصولا با او درافتادن خطر جانی دارد و بیخیال شوم! ) و من در حالی شهادت طلبانه دست کثیف او را رو کردم که های های گریه هم میکردم! و همه تو کف حمایت من از ستم کشیده ها بودند  و شهامتم و عدالت خواهی آنچه از این همکار وحشتناک کشیدند رو در من میدیدند...منی که فقط حال گرفته ام از دست آقای تصادف را سر او خالی کرده بودم! (آقای تصادف موقع غشقرق اول (چجوری مینویسن؟) ،که بین من و خانمه بود و هنوز رییس جان خبر نداشت، رفته بود نهار .من برای اینکه رگ غیرتش بگیرد میون گریه آن مسافر بیچاره را که خودمو واسش به خطر انداخته بودم  از همکلاسی های دوران دانشگاه ام نام بردم!! (و گرفت!! چون بعدن هاش آب قندی که تینا درست کرده بود و آقای تصادف داشت هم میزد را که میخواست بدهد به من پرسید حالا خیلی آشنا بود؟؟ و من میون گریه ذوق مرگ حال بدش بودم! ...بعدش به تینا میگفت که چون قند ها را تا ریخته هم زده دیگر "قهر" کرده اند و سخت حل میشوند...من هم لیوان را از او گرفتم و گفتم نمیخواد هم بزنید! آدم وقتی قهر میکه  دیگر هیچجوری آشتی نمیکه! نگام هم نکرد اما میدونم گرفت .وقتی تاکسی آمد دنبالم به تینا گفت تا دم ماشین همرام بیاد و تینا گفت خودت باش برو! و من خیلی لجم گرفت ... کیفمو که میخواست بگیره بهش گفتم مزاحم شما نمیشم!گوش نداد و اومد. در ماشین را برایم باز کرد ، بست، و بی نگاه و بی کلام برگشت و رفت...

پیوست » همون کتاب های درمان شفا و دولت عشق و اینا که به من میداد را داره به تینا میده و تینا توصیه خوندنشون رو به من میکنه!! تازه به تینا میگه چشم و چراغ دفتر. و وقتی هم میخواد سر چیزای کاری باهام حرف بزنه دور وایمیسه و علنا عین ایناس که مجبورن!

پیوست » باور کنین یا نه اولین باره که قصدم فقط و فقط حال کسی را گرفتنه! و خودم حرصم گرفته که این بشر چرا اینقدر تو برانگیختن  احساسات  من همش اولین و تکه!

پیوست » البته اینکه دو تا عکس همسر جان را گذاشتم زیر میزم کاری به حال اونو گرفتن نداره...حال خودم گرفته هست...

پیوست » با همسر جان دارم صحبت میکنم وسط حرفا رو به مسافرا سکس کلاب اون محله را بهشون آدرس میده...حتی یه کوچولو دلم نمیلرزه...آخه ما عشقمون داغ هست هنوز!

"هر وقت یه گنجشک میبینم یاد تو می افتم . خوشگل گنجشک ترینم!" ( اس ام اس زده همسر جان)

-- بهش گفته بودم تو پرنده ها گنجشک واسم اوله! هم که تو جمع هس! هم که یه جا بند نمیشه! هم که همش داره حرف میزنه! اونم از نوع با انرژیش! گفته بود مثه تو ! و حسابی ذوق داده بود منو! حتی گاهی وقتی با آب و تاب واسش همه چیو تعریف میکردم یهو بغلم میکرد میگف قربون حرف زدنت برم  گنجشک کوچولوی* من!

--حالا رو یه شاخه پاییزی یه دونه گنجشک کوچولو رو تصور کنین یه عالمه ساکت یه جورایی بغ کرده  یه دنیا تنها..همونقدر غم انگیز الان منم!

پیوست : همین که اینقدر مینویسم نشون میده چقدر تنهام! ( پا حساب بیکاریم نذارین ها!!) واسه این هی غم تنهاییمو جار نمیزنم که دلتون بگیره. واسه این میگم که قدر با هم بودنتونو بدونین! همچین یه جورایی بیشتر عاشقی کنین! واسه هم خوب باشین! واسه این میگم که اقلا شما خوشحال  باشین!

من الان کلی زیاد دلخورم! و پاچه میگیرم! و تو دلم دارم بلند بلند بدترین حرفایی که بلدم را به کار میبرم! آخه هی هرکی (کس و ناکس ) که از راه میرسه گیر میده که تو چرا باز با آقای همسرت نرفتی؟ چرا هی تنهایی آخه؟؟خوب هر چند بار یه بار باش برو!! در میره ها؟؟ خوشتیپ هسا !! (انگاری قراره من سگ نگهبان باشم!! انگاری که آقای همسری که بخواد هوسران باشه ارزش نگهداری داره!!) بعدشم هی در و دیوار را به هم میدوزن که تو الان تو بحران هستی!! یا خر و ساده و الهی بمیرم طفلکی و حیوونکی هستی! یا داغ و کور و کر ! که نمیفهمی به زودی شوهرت اگر هم بیاد با هشتاد تا زن میاد!! این کلیپ آرش من سردمه هس! اونجوری!! همینجور ریخته مثلا!!

من هی موندم این ملت اگه من و آقای همسر نبودیم به چی فکر میکردن آخه؟؟؟ مگه من میام بگم شماها واسه چی اله این واسه چی بله این؟؟ مگه شماها با آقای همسرتون هر روز میرین محل کارش که من برم؟؟ مگه همین شما ها نیستین که هی به ما میگفتین مرغ عشق؟ خوب چه مرگتونه آخه؟؟؟ آخه یعنی چی که هی خیال میکنین همه چیو میدونین؟؟؟هر چیز شعری را به عنوان پند و تجربه تو گوش آدم میکنین؟ یعنی اینقدر مزخرف و چندش آور زندگی کردین؟؟  بعدش نه اونا که به قول کیهان معلوم الحال هستن! آقا جان همه!! حتی خانواده همسر جان!! حنی خانواده خودم!!! همچین زندگی مارو بد و بحرانی تفسیر میکنن!! همچین مرد زندگی منو کنار هر چی نامرده قرار میدن ، آ با یه دور از جون بوی گند هر چی ناسزا که بار کردن را میپوشونن! خیلی جدا تحملشون کردم! هی گفتم به روش خودشون دوسم دارن! هی گفتم اسن مهم نیس!  هی مسموم شدم از قورت دادن این حرفا و حضم کردنشون! دیگه بسه!

الان هیچی خودمو دوس ندارم! چرا اینقدر شکننده هستم آخه من؟؟ چرا از الکی خوشحال از الکی مفلوکم؟؟

آدم میتونه خوش بگذرونه! حتی وقتی یه مهمونی عجیب غریب دعوت شده که کلا توش پنج نفر آدمو بیشتر نمیشناسه و تا دم رفتن هنوز نمیدونسته که میخواد چی بپوشه!! حتی وقتی تو کل باغ مهمونی فقط دو تا نیمکت هس و ملت ایستاده به چند نفر اول که زودتر جا گرفتن و نشستن ،نشستنی ، عین چی حسرت میخورن!! (چهار ساعت ایستاده بودم در حالی که دلم لک زده بود واسه یه جفت دمپایی کفش ملی!! ) حتی وقتی  هی باید لبخند بزنی به تموم اونایی که بهت لبخند میزنن چون هیچ معلوم نیس که کی هستن ولی قطعا مهم هستن و هی باید وقتی علنا دارن مختو میزنن خودتو بزنی به اون راه و آخرش جونت که به لبت رسید یه بهونه جور کنی و از دستشون این ور اونور فرار کنی!! وقتی تو نور چند تا شمع بی رمق ، باید تو تاریکی واسه خودت غذاهای عجیب غریب بکشی که حتی نمیدونی چی هستن مگه وقتی میذاری تو دهنت! حتی وقتی مجبوری ترانه های آلمانی گوش بدی و هی نفهمی! آدم میتونه خوش بگذرونه! و احساس کنه که با کلاس هس! و دوست داشتنی هس! و احساس کنه داره تجربه های جدید میکنه! داره بزرگ میشه!  ...

تو مهمونی همش تو فکر همسر جان بودم که مهمون شدنمون مربوط به عملکرد درخشانش بوده!جاش خیلی خالی بود ... جایی که هیچجوری پر نمیشه!

راستی یادم رفت بگم که تو قرعه کشی آخر مهمونی تینا و دو نفر دیگه برنده شدن! بعدش ما دوتایی ذوق زده شدیم و هی با موبایل به همه اطلاع دادیم! دومین تلفن تینا به آقای تصادف بود! آقای تصادف درجا حدس زد که چی شده...کف تینا از اینهمه حس ششم بریده بود! یه جای دلم چاقو چاقو شد...وقتی سر به سر تینا میذاشت و اون میخندید! به تینا گفتم بهش بگو فلانی میگه ایول ابر رسانا! (آخه قبلا همش میگف من نسبت به تو ابر رسانا دارم و واسه همین همه چیو میفهمم!!) اونم به تینا گفته بود بهم بگه شب به خیر! ...هنوز شمال هس...ظاهرا فردا میاد سرکار...بیشتر با تینا بودن بهم فهموند که تینا یه جورایی اسن  هیچجوری به آقای تصادف نمیخوره... نه هوشش ! نه اطلاعاتش! یه جورایی همه کارهاشو با روابط حل میکنه...یه جورایی معیارهای رفتاریش با مال آقای تصادف زمین تا آسمون فرق داره!  ...یه جورایی با همه هست و با هیچکی نیست...هی به خودم میگم خوب به من چه! اما باز جواب میدم بابا جای برادرت هم نیس؟؟ بعدش هی به خودم میگم دیوونه نکنه حسودیت شده؟؟ در هر حال یه کم دیگه تعریف آقای تصادف را بهش کردم.چرا؟ واسه اینکه میخوام از شرش راحت شم! به هر قیمتی! اونم هی نه و نو کرد! منم هی گفتم از همه اینا که امشب کارت ویزیت بت دادن بهتره! کلی وقته که ندیدمش نشنیدمش! سخت میگذره...اما میگذره!   

امروز رفقا گیر دادن که تو چرا چن روز هس هیچی آرایش نمیکنی؟ چرا بیحالی؟ یا خوابی یا خوابالو؟ نه حرص میخوری نه حرص میدی! دیدم راس میگن!  هیچی حال ندارم انگار! بعدش دیدم انگاری وقتی همسر جان نیس اقلا آقای تصادف باعث میشه واندم! باعث میشه یه کم تو آینه نگاه کنم! یه کم کارای خوب بکنم ! مخصوصا که یه جورایی همش هواسش بم هس (یا بود!)! یه کم حرص بده سوژه فکری بده گیر بده!  خداییش جاش خالیه!  بعدش یاد اون حرفش افتادم که پرسید من ابزار تو ام؟؟ بعدش از خودم عصبانی شدم.

با اینکه کارش داشتم  تماس نگرفتم .خوبه قهر بمونیم حالا که آشتی واسه هیچکدوم ما خوب نیست...

--فردا شب دعوت .....هستیم!  آقای بدقول (که من و همسر جان را دعوت کرده) امروز که میخواستم اجازه بگیرم که تینا بیاد به جای همسر جان،  گفت میدونین که پوشش آزاد هست...چون تو محل سفارت دعوتین! اولین باره تو یه مهمونی رسمی کاری با پوشش آزاد میرم!! جدا ما تو ۲۷ سالگی چه تجربه هایی که هنوز نکردیم!! 

گیرم که در باورتان به خاک نشستم
و ساقه های جوانم از ضربه های تبرهاتان زخم دار است
با ریشه چه می کنید؟

گیرم که بر سر این بام بنشسته در کمین پرنده ای
پرواز را علامت ممنوع می زنید
با جوجه های نشسته در آشیان چه می کنید؟

گیرم که می زنید، گیرم که می برید، گیرم که می کشید
با رویش ناگزیر جوانه چه می کنید؟

پیوست: بدون اونهمه "شرق" چیکار کنم با اینهمه تنهایی ؟ که انگاری از دیروز بزرگتر از همیشه شده!

پیوست » هیچکی نمیدونه وقتی یه دختر بچه ۲۷ ساله پر ادعا !  که میخواسته زندگی رو تا ته ته هر چیزی که توش هست تجربه و شناسایی کنه یهو میبینه تو شناسایی احساسات خیلی خیلی ساده خودش عین خر به گل مونده چه حالی میشه! 

 دلتنگی از این بیشتر نمیشود که کنار هم باشیم و او خواب باشد! 

لیلا توپولی که ما صداش میکردیم لی لی هه یک ساله و یه ماهه مامان شده ! مامان هلیا جونی!

تعریف می کرد میگفت هلیا جونی ناز میگه : مامان!  لی لی هه نگاش میکنه و میگه جونم عسلم؟ اونوقت هلیا جونی شروع میکنه به یک سخنرانی جدی و نامفهوم :

 آیستنانثترزثنتاگک ثذرزدثصنترزاقثصاترزنزا نتزاسیلاتزی یالبزثصهغبصن!؟؟؟

بعدش چشماش نشون میده که یه سئوالی مطرح شده و منتظر جوابه بچه!  لی لی هه واسه اینکه بچه نفهمه چقدر نفهمیده و  غصه بخوره بچه با احتیاط میگه : آره مامان! اونوقت هلی جون یهو گر و گر اشکاش سرازیر میشه !! و لی لی هه دقیقا سه ثانیه وقت داره بگه : نه ! نه مامان جان! نه!  وگرنه صدای جیغای گریه آلود هلی حالا حالا ها راهو واسه شنیدن حرفای جدید میبنده!

من اول از همه جیگر این کوچولو که من بی خواهر خاله کرده می خورم!  

دوم از همه میمیرم از حسرت اینکه بدونم فسقلی بچه درگیر چه مشکلات فلسفی عاطفی اجتماعی یا سیاسی ای هس و این سوالها چین آخه که اینقد جواب هاش مهمه واسش !! 

سوم از همه دیروز که ماجرا را گف از خودم پرسیدم سوالی دارم که جوابش اینقدر واسم مهم باشه؟ حتی یکی؟  آ میبینم نه! و واسه اینکه دچار احساس خود کرگدن بینی نشم! تا همین حالای حالا دارم هنوز میگردم! (یعنی من که نازکتر از بال سنجاقک هام ...منی که عشق همسر جان نرمم کرده منی که کلی چسبیدم به هر چی توش زندگی هس و دوسش دارم چجوریاس که اینجوری شدم؟ اینجوری بودن قوی بودن هس یا سیب زمینی شدن؟ )

از همکارهای ما تو یه دفتر هواپیمایی همکار یکیشون  تماس گرفته بود با تانیا (همکار نازنین ارمنیمان که خیلی ملوس است و کوچولو و حسابی پرکار ) که پرواز فلان روز فلان مسیر هواپیماش چیه؟ تانیای نازنین گرفتار ما می گه خوب حالا چه فرقی میکنه؟  همکار جان توضیح میده که مسافرم گیر داده که مبخوام بدونم!! تانیا که کلی کار داشته و پشت خطی داشته و مسافر داشته و سیستمش هم کند بوده اینا و اینا  میگه  بش بگو jimboo!  (یادتونه که؟ هواپیما توپولیه!! ) خیالش راحت باشه!!  همکار جان آژانسی هم که ظاهرا تو عمرش نه شخصیت کارتونی ها رو شناخته بوده و  نه انواع هواپیما ها رو به مسافرش گفته پروازتون jimboo هس!  

حالا آقای رییسش (گلابی تر از خودش !! ) با آقای رییسمون تماس گرفته که مگه ما شوخی داریم با شما؟؟؟ اله شده بله شده!! مسافر شاکی شده!!

آخه یعنی چی اونوقت ؟؟؟

پیوست : آهای همکارجانی که فرتی چقلی میکنی!!ز گهواره تا گور کارتون میدیدی بعض اینی بودی که هستی! 

زیر فشار و آبروریزی اون فاجعه ندارم له میشم...فقط گیر افتادم...

بی تو هر لحظه مرا بیم فروریختن است

مثل شهری که به روی گسل زلزله هاست

به آقای تصادف :

مثل عکس رخ مهتاب که افتاده در آب

در دلم هستی و بین من و تو فاصله هاست

"ترجیح می دهم بندری باشم برای تو

بندری که پس از سفرهای دور و درازت

                 در آن پهلو گیری

                 و زمانی هر چند کوتاه بیاسایی

                   زمانی هر چند کوتاه

                   به کوتاهی یک بوسه حتا

ترجیح می دهم بندری باشم برای تو

تا لنگری فرو افتاده

که تو را از رفتن باز می دارد...

تنها تو را قسم به باد که می پیچد در دل بادبانها

قطب نمایی که کشتی را به بندر باز می رساند

گم نکن."